Blogs

Bo toch...

,,Tussen al dat schoon gebronzeerd mannenvolk, hun wapens geladen en gericht, tussen de hermafrodieten, transseksuelen, bestiofielen, necrofielen, wurgseksfanaten, Liebfraumilchdrinkers, lavementverslaafden en Evangelische onanisten,…” Man Bo, toch, ik wist niet dat je zo’n uitgebreide woordenschat had. Je bent goed op de hoogte, dat wel…

 

De P71.

Gisteren was het weer van dat: een putje in het wegdek en hopla! (zoals mijn dochtertje ook al kwijt kan) : file, file, file. Erger nog, ik reed aan de andere kant van het wegdek: het betrof een pure kijkfile! Wat doet een mens dan…Principieel niet kijken naar het putje, dat wel, maar ondertussen wat rond kijken. Zowaar een interessant vehikel werd gespot. Een zware Audi. Een A "‘k weet niet hoe veel", maar een hoog nummer. Eentje met een P-plaat, een P-olitieker dus. Inderdaad Jean-Marie Dedecker ging in mijn gat.

 

Het laatste woord aan rector Oosterlinck.

Eergisteren promoveerde ik tot klinisch bioloog. Alhoewel ik nog zeven maand assistent blijf alvorens mijn vijf jaar zijn afgerond, toch mocht ik delen in de vreugde. Op passende academische wijze werd er afscheid genomen van een studenten en assistentenleven. De stoet der togati schreed aula De Somer binnen en de toespraken die bij zo’n academische zitting horen konden beginnen.

 

Demotte: Lambik in de politiek

De perikelen in de Nederlandse gezondheidszorg halen een hoog Harry Potter gehalte: het is verdomd goed te beseffen dat onze noorderburen straks slechts over een beperkt basispakket gezondheidszorg zullen beschikken en dat voor pakweg de tandjes, de darmen en nog andere zaken bijverzekerd moet worden. De deur naar de privatisering staat daarbij wagenwijd open.

 

Het déjà-vu gevoel.

Tweeduizend studenten kinesitherapie hebben enkele maanden geleden in Brussel betoogd. De organisatie lag in handen van de studentenvertegenwoordigers van alle Vlaamse opleidingen kinesitherapie die zich in een Vlaams overleg hebben georganiseerd: het SKITO (Studenten Kinesitherapie Tegen Onrecht) genaamd.

 

Over nieuwe zaken...

Het valt me op hoe de vakbeweging zijn best doet om het huidig sociaal systeem te verdedigen, maar niet verder komt dan het verschuiven van de lasten van de werknemers naar "de anderen". Dat ze ons sociaal systeem met hand en tand verdedigen is niet meer dan logisch.

 

Dit is het digitaal dagboek van Louis Ide

.
Inhoud syndiceren